Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Orduspor 1967-1968 sezonunda 2. Lig Kırmızı grupta liglere katıldığında, Ordulu amatör takımlarından seçilen futbolcuların yanı sıra komşu il ve ilçelerden ön eleme ile kadroya seçilen 1943 Hopa doğumlu, 24 yaşında bir genç; “Nano” lakaplı, Engin Aliefendioğlu. Futbolculuğu, formasına sadakati ve sıcak kanlı yapısı ile kısa zamanda Ordu futbol seyircisinin kalbini feth etmeyi başardı, neşeli kişiliği ile kısa zamanda takım arkadaşlarıyla kaynaştı. O günün zor şartlarında formasının hakkını verdi. Futbol zekası ile süratini birleştirip takımda kısa zamanda yer buldu.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Ordu stadyumunun o günkü hali ile antrenmanda futbolcular Nano Engin ve İsmail Taşkınsu. Antrenör Tamer Güney formaları, eşofmanları sudan terden ve çamur kaplı ama yine yüzler gülüyor.

1943 Hopa doğumlu Nano Engin Aliefendioğlu’nun babası Hasan Bahri Efendi Kuledibi mahallesinde sevilen bir mahalle bakkalı ve annesi Ayşe hanım ev hanımı. Biri kız üç kardeşler. Çocukluğu okul öncesi ve sonrası hep Hopa’da geçen Nano Engin İlkokulu Yavuz Selim ilkokulunda okuduktan sonra, Hopa Ortaokulunu bitirdi. Lise tahsili için Artvin Kazım Karabekir Lisesine kayıt yaptırıp 1963 yılında Liseyi bitirdi.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

1961 Artvin’de bir lise maçı öncesi.

Lisede okurken dört yıl boyunca Hopaspor’da amatör olarak futbol oynadı.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

1960 Hopaspor’da Sağ başta Nano Engin.

1964-1967 yılları arasında da Rize Akşam Tekniker Okulu İnşaat Bölümünü okuyarak mezun oldu. Rize’de okurken de Rizespor’un temelini oluşturan Güneşspor’a transfer oldu. Güneşspor’da oynarken İller arası Türkiye şampiyonasında Ordu Şampiyonu olan Kaptan Dilik Yener’in de oynadığı Ordu Gücü ile Ordu’da karşılaştılar. İlk maçta Ordu Gücü’ne 4-2 yenildiler. Rize’de oynanan ikinci maçı 3-1 kazanarak Ordu Gücü’nü elediler. Ordulu futbolcu ve idareciler o maçlardan Nano Engin’i tanımışlardı. Rize’de Öğretmen Okulunun fark derslerini vererek Öğretmenlik diplomasını aldı.

               Neşeli hoş sohbet, konuşmayı anlatmayı seven Nano Engin abi ile telefonla defalarca görüşme yaptıktan sonra Orduspor’la olan maceralı günlerini kendisine anlattırdım…

“1967 yılı benim için güzelliklerle dolu bir yıl oldu. Eşim Ayfer  Ataselim Hanımefendiyle ayni yıl tanışıp nişanlandım.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)
Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Nano Engin değerli Eşi Ayfer Hanımefendi, Kızları ve torunları ile birlikte. 

1970 yılında da evlendik. Eşimin futbol hayatımda ve yaşantımda bana çok katkıları olmuştur. Üç kızımız oldu. Dört te torun. Orduspor’la profesyonel olarak anlaşma yaptıktan sonra ilk olarak İsfendiyar Hocayla sonra da Tamer Hoca ve takım arkadaşlarımla çabuk kaynaştım. Tahıl Pazarında beş katlı bir binanın en üst katında gurbetci beş futbolcu birlikte kalıyorduk; Kaleci Aytekin, Teoman, Ersan, Killing Mehmet ve ben.Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Yenilgeyi kabul etmeyen bir insanım. Haksızlığı hiç kabul etmem. Hızlı olduğum için topla onsekiz içine süratli girerdim. Beni durdurmak için bana mutlaka faul yaparlardı, ben de usturuplu düşerdim. Düşmemden korkarlardı. Hakemler de hemen penaltıyı verirlerdi. Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

  Penaltı ustası kral arkadaşım Yener Çelik ile. 1967-1968 Orduspor.

Rahmetli DilikYener de penaltı ustasıydı. Bakmaya gerek duymazdık. Topun başına gelir golünü atardı. Bazen deplasman yenilgilerinde otobüste arkadaşlarla tartışırdık. Ben yenilmeyi hazmedemiyordum. Dönüşte sinirden çay içmeden yemek yemeden Ordu’ya dönerdim. Maçta gol yediğimizde iptal olurdum.

Ordu Milli Eğitimin kadrolu öğretmeniydim. Merkez Burhanettin Köyü ilkokulunda öğretmendim. 380 TL devletten öğretmenlik maaşı alıyordum. 400 TL de Orduspor’dan alıyordum. Bir Afyonspor maçında daha sonra Beşiktaşta oynayan kaleci Metin Türel’e iki gol atmıştım. Maç sonu birlikte Otel Turistte onlara verdiğimiz yemekte Afyonspor kulüp başkanı yanıma geldi cebinden bir 100 lira çıkarttı; ‘Bu bize ilk golü attığın için’ Dedi. Bir yüz lira daha çıkarttı; ‘Bu da ikinci gol için’. Dedi. Afyonlular şaşırmıştı. Başkan ise; ‘Ben maçlara gol görmek için geliyorum. Futbol gol demektir. Golü kim atarsa takımı önemli değil. mükafatı o hakeder’ Demişdi.

Ordu’da çok tanıdık vardı. Yılmaz Eren arkadaşımdı. Babası Mustafa Amca beni çok severdi. Pastacı Baki Kamber, Lokantacılar, Fırıncılar, pastacılar hep Rizeliydi. Güner Çebi abi de yalnızlığımı hissettirmediler.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Orduspor’un ilk kadrosunda yer almanın gururu vardı. Mor Beyaz Forma gücüme güç katıyordu.

İç saha dış saha fark etmiyordu. Bize her yer Orduydu. Uyumlu bir takımdık. Ama profesyonelliğe yabancıydık. Şeytanlığa kafamız çalışmıyordu. Bizim dışımızda takımlar, hakemlerle her şeyleri yapıyorlardı.

Ligin bitimine dört hafta kala kendi sahamızda bir Uşak maçında Soya’da kamptaydık. Oradan maça geldik. ilk yarı 27. Dakikada 1-0 öndeydik. İlk yarının sonunda defansta Killing Mehmet bir geri pas verdi Dursun topa çıkmakda tereddüt edince bir anlık zaaftan istifade eden Uşaksporlu Raşit aradan gelip golü attı, 1-1. İlk yarı bu sonuçla bitti. Biz kümede kalmayı garantilemiştik. Ama maçı almamız gerekiyordu. İşi şansa bırakmamalıydık. İkinci yarı dakika 70’de  2-1 öne geçtik. Maçın son dakikası oynanıyor. Ha bitti ha bitecek derken hakem Hamza Alan bir türlü son düdüğü çalmıyordu. Ben de sabırsızım hakeme sürekli itiraz ediyorum kenardan gelen seyircilerin de gazı ile direniyorum; ‘Hocam saate bak maç bitti’ diyorum hakem hiç oralı değil, bana sert sert bakıyor. Maçı oynatmaya devam ediyordu.

Oyun disiplininden kopmuştuk. Galiptik ve doksan dakika bitmişti. Beykoz ve Petrol Ofisi de düşme hattındaydı. Ceza sahası üzerinde aleyhimize bir faul düdüğü çaldı. Atış kullanıldı. Dursun’la, Killing Mehmet ikisi ayni anda topa yükseldiler. Killing Mehmet te uzun boyluydu. İkisi de topa dokunamadılar top yere düştü. Ayni anda yine fırsatçı Raşit(daha sonra Orduspor formasını giydi)İkisinin arasından dokundu golü attı. Hakem Görevini yerine getirmiş komutan edasıyla golü verdi ve maçı bitirdi. Ben hakeme itiraz ederek söylenerek üzerine yürüdüm. O arada açık tribün kenarından tel örgülere yüklenen taraftarlar, tel örgüyü yıkmış sahaya dalmışlardı. Orta hakem tel örgülerden atlayıp, kendini soyunma odasına atmış, diğer hakemlerden biri seyircinin şiddetine maruz kalmıştı. Biz takım olarak soyunma odasına sokulmuştuk. Sahanın her yerine taş yağıyordu. Soyunma odalarının bile buzlu camları kırılmıştı. Hakemlere Polis elbiseleri giydirip sahadan kaçırmışlardı. Dışardaki haksızlığa isyan eden bizim taraftarlarımızı da itfaiye su sıkıp dağıtmıştı.

Daha sonra aldığımız bir habere göre hırsını alamayan bir takım taraftar Perşembe yolu üzerinde Mevlana tesislerinde polis eşliğinde yemek molası veren hakemlerin aracını görünce durup biraz hışırlamışlar.(Ayni hafta 17-Eylül 1967 Sivas-Kayseri  arasında oynanan maçta da istenmeyen olaylar olmuş, 43 seyirci ölmüştü).

Bir sonraki maçımız Beykoz ileydi. Yolda yemek molası vermiştik. Tamer Hoca espirili bir şekilde yanıma yaklaştı. Elinde bir telgraf vardı; ‘Nano seni milli takım kampına çağırıyorlar.’ Seyirciyi tahrik etmek, Hakeme küfür ve fiziki müdehalede bulunmaktan 16 altı ay hak mahkümiyeti  cezası vermişlerdi. Benimle birlikte Orhan da ceza almıştı. Sahamız da altı maç kapanmıştı. Son üç maçımız kalmıştı. İstanbulspor, Beykoz ve Altındağ maçları.(Son Altındağ maçında Küçük Orhan’ın attığı gol ile kümede kalmıştık).

O sene Uşakspor düşmüştü. Hakemin yaptıkları tarihe geçmişti. Benim de Ordusporlu rüya yıllarım sona ermişti.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

 

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)
Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Unutulmaz Orduspor’da yaşadığım günlerimden.

 Orduspor’daki futbol hayatım bu şekilde son buldu. Güzel günlerim geçti. Ordu seyircisi beni özel seviyordu ve bu sevgiyi yaptıkları tezahüratlerle belli ediyorlardı. Ben de onları, Ordu’yu ve Orduspor’u çok sevdim. 

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Bandırma deplasmanı: Orhan Turnalı-Mehmet-Dursun-Orhan-Ahmet-Orhan-Erol-İhsan-Güner Çebi. Oturanlar:Yener-Üstün-İsmail-Nano Engin.

Orduspor günlerimden kalan unutulmaz hatıra Fotoğraflarım

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)
Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)
Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

 Afyon maçına çıkarken.                                       Kovboy Kardeşler; Orhan Nano ve Adnan.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Orduspor-Antalya maçında.                             Türbe Ziyaretinde.

Orduspor-Petrol Ofisi maçı öncesi: Solumda İlyas sağımda Arhavili Sinir Ahmet. İkinci Fotoğrafta Menejer Şevket Görez ve Bacıno Hikmet.

 Askerlik

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

1968 Sivas. Sol başta Samsunspor kalecisi Yusuf Şimşek, sağ başta Nano Engin.

Futbol sahalarından uzaklaştırıldığım on altı ayı boşa geçireceğime Vatan borcunu yerine getireyim dedim. Askerlik kararımı aldırdım. Askerlik görevimi yapmaya 3 aylığına Sivas iline gittim. 3 aylık temel askeri eğitimden sonra Mardin İline er öğretmen olarak atandım.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Askerlik ve Mardinspor’da önce antrenör, sonra antrenör kaptan futbolcu.

1968-1969 futbol sezonunda Mardinspor yeni kurulmuştu. O yıl  2.Lige alındığından, dönemin Mardin Valisi Celal KAYACAN antrenörlük görevini şahsıma verdi.  Antrenör olarak gençleri eğiterek maçlara hazırlamak için  Mardinspor’da görevlendirildim. Bir sezon sonra  1969-1970 sezonunda Mardinspor’da futbolcu olarak da oynadım. Akabinde 1970-1971 sezonunda Samsunspor’a transfer oldum. O yıllarda Samsunspor 1.ligde idi.(şimdiki süper lig).

6 ay Samsunspor’da top oynadım. O yılda mesleğime uygun Hopa Karadeniz Bakır İşletmesi’nde işe girdim ve  Hopaspor’a antrenör futbolcu olarak  hizmete başladım. 1971-1972 sezonundan tibaren  2. profosyonel futbolcu 1. Amatör takımda statü gereği oynayabiliyordu hükmüne uyarak  bu şartlara uygun olarak ben ve Ahmet Günal(sinir Ahmet) Hopaspor’da uzun yıllar oynadık. Şahsım 1981 yılına dek Hopaspor’da futbolcu olarak top koşturdum. Ayrıca bu yıllarda Hopaspor’da hem antrenör hemde futbolcu olarak da hizmet verdim.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Sinir Ahmet’le Nano Engin Hopaspor’da.1972-1981.

            Hopaspor da mor-beyaz

               Hopaspor’un forma rengi mavi-beyazdı. Ben de Ordu’dan ayrılırken Mor Beyaz formamla birlikte Hopa’ya dönmüştüm. İdareci ve taraftarlar mor beyaz formayı çok beğendiler ve Hopaspor’un forma rengi mor-beyaz olarak kabul edildi ve değiştirildi.  Liglerde üçüncü mor beyaz formalı takım Hopaspor olmuştu. (Orduspor, Afyonspor ve Hopaspor).

O yıllarda Hopa’da  resmi bir futbol sahası yoktu. Artvin sahasında maçlar oynanıyordu. Şahsımın gayretiyle  o yıllarda görev yapan gerek yerel yöneticiler gerekse Bakanlık düzeyindeki yetkililerin işbirliği ile şimdiki şehir stadının yerinin kamulaştırılması gerçekleşti.”

               Değerli büyüğümüz Nano Engin Aliefendioğlu, Ordu futbol tarihinde iz bırakmış, renk katmış örnek bir futbolcumuzdu. Telefonla da olsa ulaştık. Hatırladıkları güzel anıları ile geçmişi yeniden yaşadık. Birlikte Orduspor’un kurulduğu 1967 senesine gittik.  Ordusporumuzun ilk yıllarını canlandırdık.

Teşekkürler Nano Engin abi. Sevdiklerinle birlikte sağlıklı huzurlu mutlu yıllar diliyorum.  Ordu seni unutmayacak.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Mardinspor- Kırşehirspor maçı öncesi.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

Mardinspor’la maç öncesi ısınmalar.

Mardinspor. Oturan sol baştaki Nano Engin.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

1973 Hopaspor. Sağ baştan üçüncü Nano Engin. Sol başta sinir Ahmet.

Ordu’nun Şehrengizleri: Engin Aliefendioğlu (Namı Diğer Nano Engin)

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Yavuz Kalyoncu - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Ordu Hayat Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Ordu Hayat hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Ordu Hayat editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Ordu Hayat değil haberi geçen ajanstır.



Anket Ordu Büyükşehir Belediyesi Başkanı Kim Olmalı?
Tüm anketler